சிறுமழை

பூமியில என்ன மாதிரி பிறவிகள் பிறக்கறது ரொம்ப அபூர்வம். ரொம்ப ரேர். சிம்பு அடக்கமா இருக்கறது எவ்ளோ ரேரோ, அவ்ளோ ரேர். ஆனா, மக்கள் இந்த மாதிரி பிறவிகளயும் சில சமயம் அறியாமையால் இன்ஸல்ட் பண்ணிடறாங்க. சின்ன சின்னதா, பெருசு பெருசா. அறியாமை, வேற ஒண்ணும் இல்ல. அப்படி என் வாழ்க்கையில் நடந்து சில மறக்க முடியாத இன்ஸல்ட்ஸ், இங்கே இதோ. என் மாதிரி பெரிய மணுஷங்க வாழ்க்கைல நடக்கிறது எல்லாமே இதிகாசங்கள் தானே. ராமாயணம், மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்கள கூட நீங்க அறியாம இருக்கலாம். இது நீங்க கட்டாயம் தெரிஞ்சிக்க வேண்டிய இன்ஸல்ட் இதிகாசங்கள். ரெடி ரைட்.

புள்ளதாச்சிய கொன்ன படுபாவி: <இன்ஸல்ட் லெவல் –ஹை>

ச்சீ ச்சீ. கேட்கவே எத்தன நாராசமா இருக்கு. நல்லா வளர்ந்த உங்களுக்கே இப்படி இருந்தா, ஒரு பிஞ்சு குழந்த, பத்து வயசு கூட இருக்காது, அது கிட்ட சொன்னா, அதோட மனசு எப்படி பாதிக்கும்? பச்ச மண்ணு, வீட்டு செல்லக் கண்ணா நான் வளர்ந்துட்டு இருந்த காலம் அது. எங்க ஊரு ரொம்ப சின்னது. எங்க தாத்தா தன்னொட ஒரே மகன், ஆறு பொண்ணுங்க, எல்லாரையும் வாத்தியாரு ஆக்கிட்டாரு. ஊரே மதிக்கிற வாத்தியார் குடும்பம். ரெண்டு ஆடு, மூணு மாடு தவிர அந்த ஊர்ல எல்லாருமே எங்க குடும்பத்தில யார் கிட்டயாவது படிச்சிருப்பாங்க. ஸோ, எனக்கு ராஜ மரியாதை தான். நான் அஞ்சாவது வரைக்கும் படிச்சது லோக்கல் ஸ்கூல்ல. ஓட்டு வீட்டுல, சின்னதா இருக்கும். அங்க இருந்த எல்லா வாத்தியாருங்களும் எங்க அம்மாவோட ஸ்டூடண்ஸ். செட்டிங் நல்ல புரிஞ்சுதா? கதைக்கு போலாமா?

வெயிட், நான் கொஞ்சம் சாஞ்சு உக்கார்றேன். மேல பாக்குறேன். (ப்ளாஷ்பேக் சொல்வது எப்படி). அது ஒரு மதியான நேரம். எவனும் தலை குப்புற தண்ணி தொட்டில விழாத, யாரும் மூக்குல பல்பம் போட்டுக்காத, ஒரு அன் – இவண்ட்ஃபுல் ஆஃப்டர்னூன். ஸ்கூல்ல நான் ஒரு சின்ன டெரர். டீச்சர் உள்ள வந்ததும், எழுந்து நின்னு கை கட்டி, ‘உங்க சாரி ரொம்ப நல்லா இருக்கு டீச்சர்’னு சொல்லி அதிர வைப்பேன். (எங்க அம்மா தினமும் ‘இந்த சாரி எபப்டி இருக்குனு கேப்பாங்க’. அந்த பழக்கத்துல சொன்னேன். வாட்ஸ் ராங்?). அப்படி ஒரு டெரருக்கு, ரொம்ப போர் அடிச்சுது. திரும்பி திரும்பி பாக்குறேன். தோ, Z உக்காந்துருக்கா. என்னோட ஃப்ரெண்ட். ‘ஹேய் Z, ஒரு விளையாட்டு விளையாடலாமா?’ ‘என்ன விளயாட்டு’ ‘ஆக்டிங் விளையாட்டு’ ‘அப்படின்னா’ ‘நான் ஒரு கத சொல்றேன், அதுல நம்ம நடிச்சு வளயாடலாம்’ ‘சரி சொல்லு’. ‘நான் ஒரு திருடன்’ ‘ம்’ ‘நீ வந்து ப்ரெக்னெண்ட்டா இருக்க’ <முழிக்கிறா> ‘நான் உன் வீட்டுக்கு திருட வரேன், நீ என்ன பாத்திடற, நான் உன்ன உருட்டுக்கட்டையால அடி அடினு அடிக்கிறேன்’

Z வாய் அப்படியே ஆரோகணம் மாதிரி மெதுவா தொறக்குது. ‘ஆ’. என்னவோ சொல்ல வர்ரா? என் பின்னால கை காட்டுறா. யாருன்னு பாத்தா, எங்க ஸ்கூல் ஆயா! என்ன ஒரு வில்லி லுக் விட்டுட்டு, நேரா ஹெட் மாஸ்டர் ரூமுக்கு போறா. அப்புறம் என்ன? ஒரே பரேடு தான். ‘ப்ரெக்னெண்ட்ணா என்ன?’ ‘அத பத்தி உனக்கு என்ன தெரியும்’? எத்தன தடவ சொல்றது, ‘சார், வயிறு பெரிசா இருக்கும்’னு? படிக்காதவன் ரஜினியே தோத்தார் போங்க. அப்புறம் எங்கம்மாவ வேற கூப்பிட்டு, சொல்லி.. என்ன? போதும். போதுமான அளவுக்கு இண்ஸல்ட் ஆயாச்சு. நெக்ஸ்ட் ஸ்டோரி!

வாக் அவுட் வாஞ்சிநாதன்: <இன்ஸல்ட் லெவல் – மீடியம்>

அது நான் காலேஜ் சேர்ந்த புதுசு. படிச்ச ரெண்டு ஸ்கூல்லயும் சூப்பர் ஸ்டார் நான் தான். சரி, இங்கயும் கூடிய விரைவுல எல்லாரையும் இம்ப்ரெஸ் பண்ணிடலாம் நெனச்சிருந்தேன். ஃப்ர்ஸ்ட் செமஸ்டெர், இங்கிலிஷ் க்ளாஸ். அந்த மேடம்க்கு என்ன பிரச்சினையோ, தினம் எங்கள மூணு மேட்டர் கொண்டு வர சொல்வாங்க. ஒரு ரீடர், ரெண்டு நோட்புக். அன்னிக்கு நான் ஒண்ணுமே கொண்டு வரல. க்ளாஸ் ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னால் சுருக்குன்னு எனக்கு உறைக்குது. சரின்னு, ஹாஸ்டலுக்கு கிளம்பறேன் எல்லாத்தையும் கொண்டு வர. வழியில் மேடம். ‘எங்க போற?’ ‘மேடம், ரீடர் கொண்டு வரல’ ‘பரவாயில்ல, உள்ள போ’ ‘இல்ல மேம், நான் எதுவுமே’ ‘அட உள்ள போப்பா’. ஓகே. ஐ வில் கோ.

உள்ள போனதும் ஸீனே மாறிப் போச்சு. காம்பஷிஷன் நோட்டெங்கேனு கேக்கறாங்க. நோ மேம். க்ராமர்? ஹி ஹி, நோ மேம். ஜஸ்ட் கெட் அவுட்.

அது தான் எங்க பரம்பரையில் கேட்ட முதல் கெட் அவுட். என் வாழ்க்கையில முதல் கெட் அவுட். ஐ வாஸ் ஹெல்ப்லெஸ், ஐ வாஸ் கார்னர்ட். சரின்னு விடு விடுன்னு நான் லைப்ரரி போயிட்டேன். அந்த மேடம் பாஷைல கெட் அவுட்னா ‘வெளில தொங்கு’னு அர்த்தம் போல. ஹூ நோஸ்? க்ளாஸ் நடத்தாம, பத்து நிமிஷத்துக்கு ஒரு தடவ, வெளில எட்டி எட்டி பாத்து என்ன தேடு தேடுனு தேடறாங்க.

ஐம்பது நிமிஷம் ஆச்சு. நான் லைப்ரரிலேர்ந்து வரேன். அடுத்த க்ளாஸ் அட்டெண்ட் பண்ணும்ல. ஐ ஆம் சின்சியர் ஸ்டூண்ட் யு சீ. மேடம் க்ளாஸ்லேர்ந்து வராங்க. மேடம பாத்ததும், நான் ரொம்ப அப்பாவியா ‘என்ன மேம், க்ளாஸ்லாம் நல்லபடியா போச்சா’ <சிவகுமார் வாய்ஸ்>. மேடம், கொளித்தின சர வெடியா வெடிக்கிறாங்க. அழகழகான பெண்கள், ஓரக்கண் அட்டெண்டர்ஸ், பிரின்ஸிபல்னு சில பல ஜனங்க, எங்கள கடந்து போறாங்க. வெடிச்சு முடிஞ்சதும், மேம் கேக்க்றாங்க. ‘உங்க அம்மா என்ன பண்றாங்க’? ‘டீச்சர்’? ‘வாட்???? டீச்சர் பையனா நீ??? அடுத்த சர வெடி.

அதுக்கப்புறம் நான் அந்த க்ளாஸ்க்கு அவ்வளவா போறது இல்ல. பிரிவென்ஷன் ஈஸ் பெட்டர் தான் க்யூர்.

லைசன்ஸ் லகுடபாண்டித்தனம்: <இன்ஸல்ட் லெவல் – ஹை>

என் பருவ வயதில், என் வலது கால் உடஞ்சுடுச்சு. ஸோ, அப்படி இப்படி தள்ளி போய், கடைசியா காலேஜ்ல தான் நான் ட்ரைவிங் சேந்தேன். கார் ஓட்ட கத்து கொடுத்தாங்க. டூ வீலர்க்கும் சேத்து தான் லைசென்ஸ். ஆனா என் மாஸ்டர் கிட்ட நான் எனக்கு பைக் ஓட்டத் தெரியாதுன்னு சொல்லல. ஏற்கனவே, கார் ஓட்டும் போது, ‘தோ சொர்க்கம்’னு ரெண்டு மூணு தடவ அவருக்கு காமிச்சிருக்கேன். சரி இத வேற சொல்லி பயமுறுத்தனுமான்னு சொல்லல. ஓ, தீஸ் வீக் ஹார்டட் பீப்பிள்.

கத்துக்கலாம் கத்துக்கலாம்னு காலம் தத்து பித்துனு ஓடிடுச்சு. இந்திய தொலைக்காட்சிகளில் முதல் முறையாக போல, லைசென்ஸ் டெஸ்ட் அன்னிக்கு காலைல தான் நான் முதன் முறையா பைக் ஓட்டினேன். சூழ்நில அப்படி. என் நண்பர்கள் எனக்காக விதம் விதமா பைக் கொண்டு வந்திருந்தாங்க. கியர் இருக்கிறது, கியர் இல்லாதது. பிரேக் இருக்கிறது, ப்ரேக் இல்லாதது. ஸோ ஆன். சரின்னு நானும் களத்துல இறங்கிட்டேன்.

டென்ஷனா ஓட்டி ஓட்டி பாத்துட்டு இருந்த ஜனங்க எல்லாம் என்ன பாக்க ஆரம்பிடுச்சு. அரை மணி நேரம். அஸ்டவுண்டிங் பெர்ஃபாமெண்ஸ். அரை மணி நேரத்துல, என்னால ரோட்டுல ஆரம்பிச்சு, ரோட்டுலய முடிக்கிற அளவுக்கு தான் ப்ராக்டீஸ் பண்ண முடிஞ்சது. ஹவ் வில் ஐ பாஸ்? அப்புறம் ரெண்டாவது தடவ அடிபட்ட சிங்கமா அசத்தி லைசென்ஸ் வாங்கினேன். இண்சல்ட் எண்டட் இன் எ இவண்ட்சுவல் விக்டரி.

பொட்டிக்கட பையன்: <இன்ஸல்ட் லெவல் – ஹை>

இது டேட்டஸ்ட். என் பஸ்ல வர ஆளு தான் அவரு. பேசினது இல்ல. சிரிச்சது கூட இல்ல. நான் பஸ்ல நான்-ரொம்ப-பேச-மாட்டேன் ஸீன் போடுவேன். அட்லீஸ்ட் வாழ்க்கையில் நான் கம்மியா பேசுவேன்னு நம்புற சில பேராவது இருக்க வேணாமா? அதையும் தாண்டி அவர் என்கிட்ட ஒரு கான்வெர்ஷேஷன் ஆரம்பிச்சிட்டாரு.

“சார், நான் உங்க எங்கயோ பாத்திருக்கேனே?’ – அவர்

“ஹி ஹி”

“இல்ல சார், நிஜமாவே’

‘ஒரே ஏரியா தானே, பாத்திருப்பீங்க’

‘இல்ல சார், சீரியஸா’

<அமைதி>

என்ன திரும்பி பாக்குறார். யோசிக்கிறார்.

என்ன திரும்பி பாக்குறார். யோசிக்கிறார்.

“சாஆஆஆஆஆஆஆர்’

‘ம்’

‘அந்த தெரு முனை பொட்டிக்கடை பையன் இருப்பானே. அவன மாதிரியே இருக்கீங்க. நீங்க தானே?’

வாட் நான்சென்ஸ், ஐ சே!